آنگاه که غرور کسی را له می کنی ، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری، آنگاه که حتی گوشت را می گيري تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری، می خواهم بدانم، دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خود دعا کنی؟

 عشق با غرور زيباست ولي اگر آن را به قيمت فرو ريختن ديوار غرور گدايي کني ،آنوقت است که ديگر عشق نيست صدقه است تنــها بودن بهتر از گدايي عشــــــق است.

زمین نیز مانند ما در جستجوی خوراک است و از این مردم می‌خورد و می‌آشامد .

افزایش ناگهانی مردم سبب کاهش ادب ،فرهنگ و فرهیختگی می گردد آنهم از آن رو که نسل و تبار پیش از آن نمی تواند بایستگیها و وظایف خویش را همچون آموزگار بدرستی انجام دهد

آنانیکه خویی جانور گونه دارند و تنها در پی زدودن گرفتاریهای خویشتن و یا گهگاه افزایش قلمروی زمینی خویش هستند بزهکاران روزگارند. باید گفت نشانه آنها بر گیتی هم تراز ریگ کوچکی در کرانه دریای بشری نیز نخواهد بود

تاراج و شورش هیج گاه بهانه تاراج و شورش دیگر نیست

جشن های بزرگ انگیزه افزایش باروری و پویایی آدمیان می شود

خوش نامی بزرگترین فر و افتخار هر آدمی است

بسیاری از چیزهای را که می خواهیم داشته باشیم می توانیم با نشان دادن توانمندی خویش به آسانی بدست آوریم

پیش از آنکه با کسی پیمانی ببندید ، دمی درباره توانایی خود در اجرای آن بیندیشید و سپس پاسخ گویید

برای ربودن دل آدمیان باید بر هم پیشی گرفت و این زیباترین آورد زندگی است

جز نامیدی و افسردگی هیچ بن بستی در زندگی آدمی نیست

دیدگاه خوب مردم ، بهترین پشتیبان برگزیدگان است

خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند.

اگر می خواهی کسی را بزرگ کنی ، پیوسته از او به دشمنی یاد کن

پیش نیاز دلیر بودن بدنی ورزیده نیست ، گاهی آدمهای سبکبار، پشت کوهستان را هم به خاک مالیده اند

خموشی در برابر بدگویی از دوستان ، گونه ای دشمنی است .

دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند

سامانه همه گیر هستی با آنکه یکنواخت پنداشته می شود ولی رو به پویش و پیشرفت است . گردش آرام هستی نباید ما را فریب دهد ، ما بخشی از یک برنامه بزرگ و پیشخواسته در کیهان هستیم که پیشرفت را در نهاد خود دارد .

پوزش خواستن از پس اشتباه ، زیباست حتی اگر از یک کودک باشد.

در هنگام توانایی اگر بستانکاری دیگران را ندهی ، بویژه هنگامی که او درمانده باشد ، فر و جایگاه خویش را برای همیشه از دست می دهی